Helmond - 11 Oktober 2009

Zondag 11 oktober was het eindelijk zover. Na bijna 2 jaar heen en weer mailen, was de organisatie helemaal rond en konden we naar Helmond vertrekken. In Helmond gaven we samen met Accordeana een middagconcert. De dirigent van dit orkest, Ronald van Overbruggen, is de accordeondocent aan het conservatorium in Tilburg en daarom de docent van Vincent, Roelof en mij. Via hem was dan ook het eerste contact gelegd.

Na een reis van bijna twee uur met de nodige wegomleidingen, kwamen we aan in Helmond bij het Brabanthouse. Dit klinkt dan wel als de thuishaven van een of ander biermerk, maar het bleek een complex met een aantal zalen, waaronder de theaterzaal, waar ons concert plaatsvond.
Bij aankomst konden we kennismaken met de leden van het A en B orkest van Accordeana en werd het inspeelschema gemaakt. Omdat wij als eerste orkest zouden spelen die dag, mochten we als laatste inspelen, zodat onze opstelling kon blijven staan. Bij het inspelen bleek al dat de akoestiek niet echt meewerkte. Dus dat werd ingespannen spelen. Alle harde passages moesten nog harder en de zachte passages extra zacht.Het concert werd geopend met een soloconcertje van Irene Paardenkoper. Zij speelde 2 werken: Im Kloster Ferapontow van de Russische componist Solotariov, en Oblivion van Piazzolla. Ondanks de zenuwen en een tekort aan verlichting vond ik dat ze mooi muzikaal speelde.
Daarna vervolgden wij het concert met Inmortal van Hans Boll, met Stefan Rasch als solist, Konzert van Hugo Hermann met Vincent van Amsterdam als solist en Pirates of the Caribbean van Klaus Badelt. Ik vond dat we goed geconcentreerd speelden en dat het goed klonk. Dit werd ook bevestigd door de reacties uit het publiek. Eén van de speelsters van Accordeana vertelde dat ze zelfs kippenvel kreeg van onze uitvoering van de Pirates. Een ander groot compliment dat we kregen was dat we een orkest waren waar de speelvreugde vanaf spatte. Logisch dat ons orkest de afgelopen tijd zelfs groter geworden is, terwijl veel orkesten alleen maar kleiner worden.
Na de pauze was het onze beurt om te luisteren en speelde het B orkest van Accordeana. Zij bestaan uit een aantal amateurs die gezellig willen samen spelen onder leiding van Henri Lievens.
Zij speelden een moderne mars uit de Suite Caprice van Jürgen Löchter. Gevolgd door drie delen uit de Marionetten suite van A. Götz. Hierbij werden verhaaltjes verteld die de sprookjesbeelden weergaven. Daarna vervolgden ze het programma met Prelude en Air uit de Ierse Suite van M. Seiber. Aangezien we dit stuk zelf gespeeld hebben was ik erg benieuwd naar de uitvoering. Die vond ik niet zo goed, want helaas waren ze af en toe nogal ongelijk. Daarna speelden ze de fuga in a mineur van Cernohorsky. Al met al een heel afwisselend programma, maar de grote verrassing moest nog komen in het laatste stuk: Funny Washboard van Heinz Waldvogel. Dit was een stuk voor accordeonorkest en wasbord solo. Op dit wasbord uit de jaren 50 waren een fietsbel en een toeter die je normaal op een step tegenkomt vastgemaakt.
Daarna mocht het A orkest van Accordeana zijn/haar kunsten laten zien. Dit orkest stond onder leiding van Ronald van Overbruggen. Zij begonnen met een stuk wat ik nogal oubollig vond, de Valse Rouge van H. F. Husadel. Daarna speelden ze Asturias van Albeniz en Rondo Capriccioso van Solotariov. Hier kon je duidelijk horen dat je met een zeer goed orkest te maken had. Vooral het stuk van Solotariov sprak mij sterk aan. Een stuk met zowel mooie melodieén als een sterke dramatiek. Er werd swingend afgesloten met van Duke Ellington. Alles bij elkaar was het een geslaagd concert. Dat wordt uitkijken naar het moment dat Accordeana bij ons op bezoek komt, in het seizoen 2010-2011!

Maaike Lips